Buitenwoel

Hartelijk welkom op deze weblog! Graag deel ik mijn gedachten, mijn overtuigingen, mijn leerprocessen, mijn passie en mijn verdere interesses met jullie. Voel je vrij om in de archieven, de categorieën of via de zoekbalk wat rond te snuffelen. Mijn grote wens is dat mensen, misschien wel mede hierdoor, gaan ontdekken hoe geweldig de Schepper is en hoe gaaf het is als Jezus de Heer van je leven mag zijn..

ik wil jou van harte dienen

Vanaf gisteren heb ik voortdurend een lied in mijn hoofd... Namelijk

Ik wil jou van harte dienen

1.
Ik wil jou van harte dienen
en als Christus voor je zijn.
Bid dat ik genade vind, dat
jij het ook voor mij kunt zijn.

2.
Wij zijn onderweg als pelgrims,
vinden bij elkaar houvast.
Naast elkaar als broers en zusters,
dragen wij elkanders last.

3.
Ik zal Christus' licht ontsteken
als het duister jou omvangt.
Ik zal jou van vrede spreken
waar je hart naar heeft verlangd.

4.
Ik zal blij zijn als jij blij bent
huilen om jouw droefenis.
Al mijn leeftocht met je delen
tot de reis ten einde is.

5.
Dan zal het volmaakte komen
als wij zingend voor Hem staan.
Als wij Christus' weg van liefde
en van lijden zijn gegaan.

Als je wilt weten hoe de muziek ervan is, ga dan naar YouTube

En.. waarom ik het in mijn hoofd heb?
Dat vertel ik volgende week DV!

wat me bezig houdt

Ik las het boek 'De hemelse man' van Broeder Yun.

Eindelijk heb ik het gelezen, en ik denk dat het wellicht nu de juiste tijd ervoor was..

Wat het boek met me deed:

Ik was onder de indruk. En dan wel zo, dat het me al een paar dagen niet los laat. Ik denk namelijk dat 'verdrukking, vervolging, honger, naaktheid of het zwaard' veel meer voorkomt dan we bewust zijn. Bovendien, ook al hebben we het hier in Nederland - ondanks de crisis - gelukkig heel goed, dat wil niet zeggen dat het altijd zo zal blijven.

Ik was verbaasd, hoeveel lijden hij ondergaan heeft, en dat hij dat alles overleefd heeft; maar bovendien, dat hij eigenlijk constateert: 'Het is alles waard geweest, want juist door die verdrukking heen is er heel veel zegen gekomen'. Dat getuigt van een heel sterk vertrouwen en een stevig geworteld zijn in het geloof.

Het kan zo gemakkelijk zijn om je af te sluiten van dergelijke informatie. Te denken: 'ach, dat is ver van mijn bed', en 'wil ik dit eigenlijk wel weten?'

Ook was ik onder de indruk van hoe de schrijver tegen de westerse kerk aan kijkt. Hij is verbaasd, dat wij zo lauw zijn in geloof.. Dat we niet meer in vuur en vlam staan voor God en zijn blijde boodschap.. Dat we niet veel en veel meer bidden en er werk van maken, nu er nog tijd is, om dit grote nieuws verder de wereld in te helpen.

Gisteren kreeg ik de volgende link toegestuurd: Marie Monsen 'De Opwekking'.

Vannacht kwam ik het volgende artikel tegen uit het Reformatorisch Dagblad.

Op de conferentie van Herstel hoorde ik Peter Tzukahira over Gods tsunami. Wat er hier - aan het eind van het boek - beschreven staat, sluit naadloos aan bij die lezing. (Waar trouwens ook een boek van is: 'Vloedgolf van Gods liefde')

Ik ben niet bang voor de toekomst, maar het houdt me wel bezig.
Ik vroeg me een paar dingen af:

Hoe zou het zijn, als ik moet kiezen tussen mijn huis, mijn spullen, mijn toekomst zoals ik die graag zou willen zien óf God? - Wel, het zal niet gemakkelijk zijn als je alles in moet leveren, maar die keus zou ik willen maken.

Hoe zou het zijn, als je moet kiezen tussen je gezin, je familie óf God? Dat wordt al een stuk moeilijker om te kiezen..

Hoe zou het zijn om te kiezen: leven zonder God of sterven met God?

Hoe zou het zijn als je moet kiezen: een rustig, gemakkelijk leven zonder God, of een leven van verdrukking, vervolging, benauwdheid, koude, naaktheid of het zwaard en dan met God?

Eén ding is zeker: Met Christus ben je meer dan overwinnaar!

...........................................................

Ik moet zeggen dat ik het boek al veel vaker tegen kwam, maar dat ik een soort weerstand had om het te lezen. Nu ben ik er achter hoe dat komt. In 2005 is de schrijver op de conferentie van Opwekking geweest, waar ik hem heb horen spreken. In die tijd is er ook een lastercampagne tegen hem opgezet, waarin hij verdacht werd gemaakt, alsof het allemaal niet waar zou zijn.
Woorden hebben kracht, en zo kun je heel gemakkelijk bevooroordeeld worden. En iets terzijde schuiven wat juist heel kostbaar en leerzaam is..

Ik zei al eerder: je hoeft er misschien niks mee te doen, maar je kunt God vragen of je er iets mee zou moeten doen...

foto's

Overigens, van Yvonne kreeg ik deze link: http://www.photofunia.com/effects/silhouettes/

.. en daar kun je leuke dingen mee doen...!

louter enkel uit genade...

Vaak wordt er gesproken over een welverdiende vakantie..

Ik zou willen zeggen: We hebben heerlijk genoten de afgelopen week toen we er even met z'n tweetjes tussen uit geweest zijn (naar een zonnig eiland), maar het voelt niet als verdiend..
Meer als, zoals vroeger vaak in plechtig-klinkende gebeden werd gezegd: 'Louter énkel uit genade...!'

We zijn lekker uitgerust, hebben enorm bijgetankt, zijn weer helemaal bijgepraat, hebben geweldig genoten van elkaar, het schitterende weer en het eindeloze vakantiegevoel. Nou, een heleboel superlatieven in éen week, het kan niet op!

Trouwens, als je ooit eens in de gelegenheid bent om La Palma te bezoeken, kijk dan eens op de site van www.oceaanzicht.nl. Siepko en Marjan regelen graag een arrangement-op-maat voor je. Ze kennen veel mooie plekjes op het eiland en ze hebben een handig gidsje gemaakt met allerlei praktische en interessante tips én wandeltochten.

Ik heb weer wat boeken gelezen en cd's geluisterd, maar daar hebben we het nog wel over.

Hopenlijk gauw een paar foto's..

50% of 100%?

We hadden vanavond weer een informatieavond van de Marriage Course.

Bij de voorbereidingen werd ik bepaald bij het gegeven wat een groot wonder het is als een huwelijk stand houdt! Ik bedoel.. als je net verkering krijgt, dan lijkt het allemaal zo mooi en zo makkelijk.. Je bent dol op elkaar en je denkt dat jou niets kan gebeuren..

Toch duurt het vaak niet zo lang voordat er deukjes komen in een relatie. Of je bent met verschillende (of irreële) verwachtingen in de relatie gestapt...

.. hij verandert nog wel als we getrouwd zijn (of: ik verander hem nog wel)

.. zij zal mij echt gelukkig maken..

.. wat ik vroeger van mijn ouders tekort gekomen ben, dat zal mijn partner mij geven..

.. We passen zo goed bij elkaar want we hebben allebei een heel moeilijke jeugd gehad, dus dat herkennen we..

Maar...

We hebben allemaal ons eigen rugzakje meegenomen in de relatie. En die kan ons danig parten spelen. Bijvoorbeeld als we onverwerkt verdriet of pijn meedragen. Of als onze grenzen zó overschreden zijn dat we niet meer weten wat onze grenzen zijn, laat staan dat we ze vast kunnen stellen.. Of wanneer heel veel onrecht zich opkropt, omdat we er niet over kunnen / mogen praten, waardoor het tot explosieve woede in ons binnenste smeult..

Wat heb je nodig dan?

Een vuilniswagen om de bergen rommel uit je leven op te ruimen?

Een brandweerwagen om de ergste brandjes te blussen?

Een EHBO-kistje om verbandjes te plakken en weer door te gaan?

Een verstelmand om de lappendeken weer wat op te lappen?

...

Ik denk:

1- bewustwording

2- een ander toelaten in de pijn

3- actie ondernemen: stappen tot herstel

...

Kom in beweging om er iets mee te doen!
Je kunt je geschiedenis niet veranderen, wel hoe jij ermee omgaat.
Je bent niet verantwoordelijk voor wat jou is aangedaan,
maar je bent beiden voor de volle 100% verantwoordelijk voor jouw 50% van de relatie.

Dus:

-- een Marriage Course volgen, een weekend gaan doen van Marriage Encounter, de fil fireproof kijken en het werkboek doornemen. o.i.d. Of, als het nodig is, een hulpverlener inschakelen.

In elk geval heb je het nodig om erover te praten, want daarmee kun je iets in beweging zetten wat een positieve spiraal in beweging zet.

van harte aanbevolen...

Bevrijd van banden

Vanmorgen was ik aan het nadenken. Ik blijk toch meer een denker te zijn dan een gevoelsmens, wat me vaak als etiketje is opgeplakt. Mijn gedachten waren ongeveer als volgt..

We leven in een tijd waarin veel jongeren opgroeien in gebroken gezinnen. Dat heeft gevolgen voor de hechting. Ook voor de mogelijkheid om zich te kunnen / durven verbinden. Er is dus bij heel veel mensen (nu en straks) kans op grote bindingsangst.

We communiceren wel veel via sms, chat, mail, etc., maar dit is snel en kort en meestal niet op diepgaand niveau. Hoe oppervlakkiger de communicatie hoe minder diep de relatie..

Veel mensen zijn dus ten diepste heel eenzaam, denk ik.

Wat mensen nodig hebben, volgens Jim Wilder, is een liefdevolle gemeenschap, een groep mensen waar je je veilig voelt om te zijn zoals je echt bent. Waar je jezelf kunt zijn mét je fouten, zwakheden, valkuilen, etc.

Wat mensen ook nodig hebben, denk ik, is een aanraking van de liefde en (onvoorwaardelijke) acceptatie van God.

Maar, omdat veel mensen een onveilige hechting hebben meegemaakt, teleurgesteld zijn in andere mensen en moeite hebben met vertrouwen en 'overgave', hebben ze waarschijnlijk ook een soort geestelijke bindingsangst.

Terwijl ze zich (we -ons) vaak niet bewust zijn van allerlei ongezonde bindingen waar we wel mee te maken hebben...

...

Ik noteerde wat steekwoorden om er later nog eens verder over na te denken. tot vanmiddag er een pakketje werd bezorgd van Crosspoint. Met daarin het boek van Wilkin van de Kamp: Bevrijd van banden. Vers van de pers. En... wat blijkt? Laat dit boek nu precies beginnen met dat wat ik vanmorgen allemaal zat te bedenken...

Duzz...

Mocht je vragen hebben over bindingen en banden, over gezonde en ongezonde banden, over toverbanden, banden van de dood, occulte banden, etc.... Zie het boek! Als ik alleen nog maar de inhoudsopgave bekijk van dit boek, dan weet ik al hoe waardevol het kan zijn.

ISBN 978-94-90254-03-2

schone schepen ipv schone schijn...

Enige tijd geleden raakte ik in gesprek met een vrouw, die vertelde dat ze zich nogal zorgen maakte over een familielid, ‘Marijke’. [Voor de context van dit verhaal is het nodig om te vertellen dat betrokken personen niet christen zijn.] Ze zei, tot mijn verrassing, “Misschien zou het goed zijn voor Marijke om eens naar een kerk te gaan, dan zou ze kunnen biechten en misschien zou haar dat helpen om vrij te komen van het verleden.”

Het verraste me dat ze op het idee kwam dat een kerk er voor zou zijn om te biechten (wellicht voor de hand liggend als je opgegroeid bent in een Rooms-katholieke omgeving, maar dat zou niet mijn eerste idee zijn van kerkgang).

Het verraste me ook dat ze kennelijk de link legde tussen ‘schoon schip maken’ en ‘vrij worden’, en dat je daarvoor bij God op de goede plek bent.

Schoon schip maken blijkt inderdaad vaak een probaat middel om van een enorme last bevrijd te worden. Stel je maar eens zo’n groot vrachtschip voor, die enorm zwaarbeladen door het water ploegt. Hij maakt heel wat diepgang en het kost waarschijnlijk aanzienlijk meer energie om vooruit te komen dan wanneer de lading gelost is.

Misschien goed om eens over na te denken in deze tijd waarin veel gesproken wordt over ‘energiebesparing’…

BLAUW... BLAUW...

Vandaag hadden we een feestelijke en stijlvolle diploma-uitreiking temidden van héel veel blauw...  Schoonzoon Arjan heeft vanaf vandaag vier strepen op zijn schouder, en daar is hard voor gewerkt. Proficiat!

Real life

Ken je de site Real Life van David Sorenson?

Vandaag kreeg ik een berichtje waar ik jullie op attent wil maken. Ik merkte dat er een brede glimlach op mijn gezicht kwam toen ik het las, en ik wil jullie uitdagen om er iets mee te doen!!!

Hier volgt het citaat:

Beste lezers,

terwijl ik op de computer aan het werken was,
kreeg ik ineens sterke inspiratie
om dit op te schrijven.

Het is een woord dat evengoed voor mij geldt
als voor ieder ander, want God roept ons allemaal,
om door te breken met Hem. Wat het ook
mag zijn voor jou.

Lees het en laat de Geest van God je onderwijzen.

Het is een beetje een vaag woord voor sommigen,
maar dat geeft niet. God zal wel aanraken
wie Hij ermee wil aanraken.

Even voor de gezonde orde van dingen:
Doe geen STOMME, onverstandige dingen,
want daar gaat dit niet over.
Doe niets overhaast, maar doe wat je
echt weet dat God wil. God is wijs en gezond.

Veel groetjes,

David Sorensen

--------

DURF WILD EN 'GEK' TE ZIJN VOOR GOD

Om ECHT door te breken in Gods koninkrijk
moet je bereid zijn GEK te zijn.
Echt anders dan de stroom in de kerk,
ook de zogezegde stromingen van doorbraak
en opwekking.

God doet echte nieuwe dingen
en die worden doorgaans NIET BEGREPEN
door de mensen die het huidige kennen.

Velen willen bekend en succesvol zijn
in het Koninkrijk van God, maar zo
missen ze wat God ECHT DOET.

Hij is zo anders, zo anders,
zo anders dan wat wij kennen.

Durf je ANDERS te zijn dan de stroming?

Durf je ECHT te zijn?

Durf je ONPOPULAIR te zijn in de ogen
van de mensen, ook de kerkmensen?

Durf je ECHT Jezus te volgen?

Hij is zo anders, mensen.
We kennen zo weinig van God.

Doe wat HIJ van je wil, niet wat je zelf wilt.
Doe wat HIJ zegt. Hij is God.

Hij is je GOD en Heer.

Hij is het die het voor het zeggen heeft,
niet wat je zelf denkt of wat mensen willen.

Als je Hem kent, ga je doen wat Hij wil.
En dat is heel anders dan wat je kent...

De roeping is een roeping tegen de stromen in.
Tegen de menselijke principes en denkbeelden in.

Als je echt de roeping van God gaat herkennen,
dan ga je begrijpen wat het betekent:

VOLG MIJ en laat alles achter.

Je kerken, je denkbeelden, je gewoontes,
je trots, je veiligheid. Het is echt Hem volgen
in het ONBEKENDE, het vreemde, het rare
van de God die zo anders is.

Doe wat Hij wil en je zult BOTSEN op mensen,
je zult strijden met de denkbeelden van de instituten,
die God beweren te hebben, maar die God kruisigen.

Velen die God beweren te dienen beseffen niet
hoe intens ze God aan het bestrijden zijn,
door de dingen die ze doen en zeggen.

Laat je niet kisten door de mensen
die je willen duwen. Laat je niet tegenhouden
door de meningen en de denkbeelden
en de gewoontes en de tradities.

God is aan het werken en het is nodig
dat we Hem echt leren volgen.

Veel groetjes en liefde,

David Sorensen
Real Life
http://www.real-life.nl

Twaalf stappen naar een nieuw leven

Ieder mens komt het tegen in zijn leven: ervaringen van pijn. Sommigen proberen van alles om de pijn te ontvluchten. Ze komen in verslavingen terecht. Anderen reageren hun pijn af op derden of vluchten in 'balangrijke zaken', om zo te pogen de pijn te vergeten.

David Stoop en Stephen Arterburn schreven een dagboekje met twaalf stappen, waarbij per stap dertig overdenkingen geschreven zijn. Het boekje kan een waardevol hulpmiddel zijn voor mensen om te kunnen dealen met de pijn en te komen tot herstel.

Wat mij betreft een echte aanrader, en niet alleen voor wie herstel nodig heeft!

ISBN: 9789075743335
- Auteur: David A. Stoop en Stephen Arterburn
- Uitgever:De Hoop Publishing, Dordrecht
- 399 blz.

En hier vind je de twaalf stappen: Download de_twaalf_stappen_naar_herstel.doc

Horen zien en …

Lien is aangerand toen ze op een avond met een stel vrienden naar een vaag feestje ging. Haar ouders hadden haar verboden daarheen te gaan. Die dachten dat ze bij een vriendin was. Als ze het vertelt valt ze door de mand. Dus ze zwijgt.

Loes is jarenlang seksueel misbruikt. Ze schaamt zich hiervoor, want haar lichaam reageerde op de aanrakingen. Ze voelt zich schuldig, want ze denkt dat ze medeplichtig is. Dus ze zwijgt.

Anneke heeft een abortus ondergaan. Behalve haar beste vriendin weet niemand ervan en dat wil ze graag zo houden. Wel heeft ze grote verwerkingsproblemen, maar ze zwijgt.

Albert weet dat zijn baas misbruik van hem maakt. Hij maakt heel veel overuren die niet worden uitbetaald. Maar hij is bang zijn om zijn baan te verliezen, dus hij zwijgt.

Annet weet dat haar zoon op het inbrekerspad is gegaan sinds zijn cocaïneverslaving. Maar hij is wel haar enige zoon van wie ze houdt. Ze zwijgt.

Astrid is vreemd gegaan met de man van haar vriendin. Ze wil haar eigen man en haar vriendin niet kwijt raken. Dus ze zwijgt.

Hennie heeft al vanaf jongs af aan gehoord: ‘Jij hebt niks in te brengen’. Ze heeft haar lesje geleerd. Als ze tegen haar man in gaat wordt hij boos. Dus, ze zwijgt.

Henk is al zo vaak uitgelachen omdat hij stottert.. Hij is intelligent en kan heel gevat uit de hoek komen als hij zich veilig voelt en mensen geduld met hem hebben. Maar dat weet bijna niemand, dus hij zwijgt.

Ans had altijd graag willen studeren. Haar ouders zeiden: ‘Doe maar gewoon’, en ‘je moet niet naast je schoenen gaan lopen’. Dus ze nam al jong een baantje en zweeg.

Alex vindt het vreselijk dat zijn ‘nep-moeder’ altijd zo lelijk tegen hem doet als pappa niet thuis is. Maar hij is bang voor haar. Dus hij zwijgt.

De kerkelijke gemeente te X vindt dat de voorganger veel te veel zijn eigen koers vaart. Maar, op de ‘gezalfde des Heren’ mag je geen kritiek hebben. Dus.. ze zwijgen.

Janneke hoort vaak gegil bij de buren. Ze heeft een ernstig vermoeden dat de kinderen lichamelijk mishandeld worden. Maar ‘je kunt tegenwoordig om minder een kogel door je lijf krijgen’, dus ze zwijgt…
…

Wat hebben we nodig?
Moed?
Een vertrouwenspersoon?
Bewogenheid?
Betrokkenheid?

Wat zou jou helpen om je mond niet meer te houden?
Weten dat het jezelf schade toebrengt als je zwijgt?
Het zinnetje 'de straf op zwijgen is levenslang'?
Of mensen die het goede met je voor hebben en die genade kennen?

...

Ik bid voor hen die zwijgen... dat er op de éen of andere manier een opening mag komen die kan meewerken ten goede ...

interessante site

Vandaag wil ik jullie attenderen op de volgende site.

Stichting Epafras en daarbij de Weet wie je bent Conferenties.

Op 20-22 november wordt er door Stichting Epafras een vrouwenconferentie gehouden te Bantega. Sprekers zijn dan: Georgine Hartnack en Willie van Urk. Aan de hand van de Bijbelse persoon Esther zal gekeken worden naar wie jij mag zijn in Christus.

kouwe drukte..

Het was laatst een drukte van belang bij ons in de tuin. Kijk maar:

Grapje...!

(Met dank aan Marieke)

de zegen van het lijden...

Ooit volgde ik de pastorale cursus van Aad van der Sande. Nu kreeg ik een uitnodiging voor een Open Avond in Veenendaal, waar hij sprak over De zegen van het lijden. Dat was mooi te combineren met mijn schooldagje, dus ik ging. En ik ben heel blij dat ik geweest ben.

Overigens was het een tweedaagse combinatietrip, uiteindelijk, met een bezoek aan mijn 56 jaar getrouwde ouders, een logeernachtje in Zeist, uiteindelijk een halve schooldag in Ede, een ziekenhuisbezoekje ivm de geboorte van Rutger, bijpraten in de auto met 'dochter 3' die op de route woonde en dus meereed, en na heel veel filekilometers.. ook nog een prachtig concert van de Sons of Korah…

Ik zou Aad van der Sande tekort doen als ik zijn lezing zou samenvatten in een paar zinnen, maar wat me bijzonder raakte was het volgende. Sommige mensen blijven zich verzetten tegen het lijden wat ze uit Gods hand ontvangen. En dan missen ze juist wat God wil doen meewerken ten goede….

Voor de duidelijkheid, er is lijden wat ons overkomt door verkeerde keuzes van onszelf of anderen, er is ook lijden wat een gevolg is van de vloek die over de aarde ligt. Maar soms wil God ons door dat lijden heen zijn grote genade tonen, die we alleen maar kunnen ontvangen als we stoppen met ons ertegen te verzetten, met roepen: ‘waar heb ik dit aan verdiend?’ of met blijven vragen: ‘waarom? Waarom ik? Waarom nu? Waarom?...’

Dus.. wat belangrijk is, is ernaar kijken: ‘Wat heb ik nodig om te kunnen accepteren dat ik dit lijden onderga’. Om te aanvaarden dat ik Gods doel niet begrijp, dat ik er helemaal niks van snap, maar dat ik toch wil zeggen: “Ok God, als U dit lijden toelaat, dan zult U er een bedoeling mee hebben. Het gaat er niet om wat ik wil, maar Uw wil geschiede. En mij geschiede naar Uw wil…”

Gek, dat zoiets eigenlijk al heel lang bekend is, maar dat het lijkt of ik het nu pas echt hoor. Of nu pas de werkelijkheid ervan binnen komt.. En eigenlijk had ik deze les ook al geleerd toen ik overspannen was, en lang in de ontkenning bleef hangen. Pas toen ik toegaf dat het niet goed ging, en ik de realiteit accepteerde kon ik ermee verder komen en heb ik er ook een stuk genade in ontvangen en is het uiteindelijk tot een zegen geworden.

En nu zou ik het wel willen toeroepen aan anderen: STOP met je te verzetten tegen de werkelijkheid van het lijden…! Zeg ‘ja!’, dan krijg je gena!

en ze noemen hem... Rutger

Gisteren zijn we blij gemaakt met de geboorte van Rutger Tiemen, ons derde kleinkind. Hij is maar liefst 4630 gram. Zijn moeder moet nog even in het ziekenhuis blijven, maar we hopen dat ze morgen naar huis mag met Rutger. Alle dank aan God!

ontvangen om niet..

Er zijn mensen die goed zijn in geven; je hebt ook mensen die heel goed kunnen ontvangen. Ik vond het altijd gemakkelijker om te geven, omdat ik dan niet het gevoel had dat ik 'in het krijt' stond bij de ander.

Nu ben ik de laatste tijd, o.a. door mijn opleiding, nogal aan het denken geslagen. Wat is dat voor patroon? Heeft het te maken met 'controle'? Of zelfs met manipulatie en macht?

In het verleden heb ik vaak gegeven, terwijl ik zei: "Ik hoef er niets voor terug". Maar als de ander mijn geven dan inderdaad accepteerde zonder er iets voor terug te doen, dan was ik nog wel eens heimelijk sneu..

Is dat pleasegedrag?
Een vorm van het kopen van 'aardig gevonden worden'?
Iets waaraan je identiteit gaat ontlenen? Kijk eens, die Hinke, wat is ze toch aardig...?

Niet dat ik nu zo graag onvriendelijk over mezelf wil doen, maar ik wil wel heel eerlijk naar binnen kijken. Een soort van "doorzoek mijn hart en ken mij..'. Wat zijn of waren ten diepste mijn motieven?
Ik zette m'n overtollige fruitbomen op Internet. Een dankbare ontvanger haalde ze op en reed ermee weg.

Kwam toch dat knaagje weer: "Als ik het was geweest, had ik toch op z'n minst een bosje bloemen gegeven".. Maar zo werkt het niet in het grote-mensen-leven. Ik heb ontdekt dat ik - heel onbewust - in een patroon heb gezeten van vriendjespolitiek. Als ik aardig ben voor een ander, is een ander waarschijnlijk wel aardig voor mij.. Inmiddels was ik er al achter dat het bij God niet zo werkt. Die gaat niet mee in patroontjes..

En ik heb een krachtdadig wilsbesluit genomen: ik stap eruit! Ik ga geven én ik ga ontvangen. Ik ga leven namens mijn eigen voorwaarden, maar wel in afhankelijkheid van God. Ik wil niet egoïstisch worden, niet ik-gericht, maar ik wil wel mijn eigen ruimte innemen. Ik ga door met goed zijn voor een ander, maar ga ook mijn eigen behoeften en verlangens kenbaar maken... En ik ga niet geven om te ontvangen. Als ik geef, dan geef ik echt onvoorwaardelijk, want dan ben ik pas echt recht-door-zee.

Vorige week vond ik precies de hangmappenkast op Internet die ik goed kon gebruiken, en ik mocht hem gratis afhalen. Guess what? Ik heb hem gratis opgehaald. Het kostte me moeite, echt waar, maar ik heb de mensen heel vriendelijk bedankt, ik heb gezegd dat ik er erg blij mee ben en dat ik hem goed kan gebruiken, en.. ik heb hem ontvangen 'om niet'. Zonder dat ik me schuldig voel...

Tjonge, ik blijf leren..

Langzamerhand hoop ik meer en meer mezelf te worden.
En - als God doet wat Hij belooft, en dat is wat ik geloof - mag Hij me buigen en kneden en vormen om me meer op zijn Zoon te laten lijken...

forgiveness

Deze zag ik bij Greet en ik neem hem graag over, want dit mag iedereen zien...

alle dingen..

Laatst ergens gelezen, maar ik weet niet meer waar:

(met eigen woorden naverteld)

Ik ben geworden wie ik ben door de (moeilijke) dingen die ik meegemaakt heb. Het was niet gemakkelijk om doorheen te gaan, maar ik ben blij met de snoeiprocessen, om wat ze me gebracht hebben.. Dus, waarom heb ik het altijd zo belangrijk gevonden dat mijn kinderen niets ergs zouden meeemaken, als ik hun daarmee deze waardevolle leerprocessen zou onthouden?

Mee eens, maar... dan kan ik voortaan beter bidden: "Abba, laat ze in die moeilijke tijden samen met U er doorheen gaan' dan: 'neem ze alle moeilijkheden uit de weg'.
Immers, en dat is mijn refrein voor deze maanden merk ik: God belooft dat Hij alles zal doen meewerken ten goede voor wie Hem liefhebben.(!)

Daarmee is de winst dat het lijden tenminste niet voor niets is. En ook al zien wij geen resultaat, we mogen blijven vasthouden aan die belofte, want er staat niet: "Ik kan alles doen meewerken ten goede' of: "Ik zal sommige dingen doen meewerken ten goede", of "Er is een kansje dat ik iets moeilijks zal laten meewerken ten goede", maar: "Ik ZAL(!) ALLE(!) dingen doen meewerken ten goede!"

Waarvan akte.

over..

Op zaterdag 7 november hopen we weer een informatieavond te houden van de Marriage Course in Wildervank. De avond begint om 19.00 uur met een uitgebreide maaltijd.

U bent van harte uitgenodigd om daarbij gratis aanwezig te zijn.

Meld u svp even aan via de site www.bb.buitenwoel.nl

.............................................................................................

Naar aanleiding van een lied van Steve & Annie Chapmann:

creaboesjka

Wel leuk die pakketjes van de Kruidvat, maar eigenlijk vind ik deze zelfgemaakte variaties toch leuker...

Ik heb genoten van een paar daagjes logeren bij onze oudste (hoogzwangere) dochter en van de rust, het samenzijn, het spelletjes doen, crea bezig zijn en winkelen..

Het voelt alsof ik op vakantie ben geweest!

Eén in liefde

Onlangs kreeg ik een boekje van Floyd Mc Clung in handen, wat al geschreven is in 1986. Evengoed is het nog zeer actueel. Het heet:  Vader, maak ons éen!

Mc Clung schrijft over de kracht van liefde.
Het gaat hier over de grote liefde van God, die in ons kan doorwerken.
Die liefde maakt dat God ons accepteert, waardoor wij anderen kunnen accepteren. 
Door die liefde vertrouwt onze God ons heel veel toe,
en worden wij opgeroepen elkaar vertrouwen te schenken.
De genezende liefde van God kan ons innerlijke genezing geven
en roept ons op dit door te geven.

Maar, hoe blijven wij éen in liefde?
We kunnen zó verschillend zijn, zulke verschillende meningen hebben, dat het een probleem wordt om samen te werken.  Mc. Clung schrijft hier iets heel belangrijks over:
‘Wanneer onze persoonlijke mening, bijv. over muziek, kleding of politiek, ons in de weg staat in de omgang met andere christenen, moeten wij concluderen dat onze eigen mening voor ons belangrijker is dan de gemeenschap met onze broeder of zuster in Christus’…

Hij stelt verder dat het natuurlijk niet erg is om een eigen mening te hebben, maar het is wel erg als die mening een verdeeldheid of scheuring veroorzaakt.

Hij komt tot de volgende wens:
‘Moge er eenheid zijn in hoofdzaken,
vrijheid in de bijzaken
en liefde in alles’.

De echte eenheid is gebaseerd op het werk van Christus aan het kruis. Als we vanuit eigen kracht eenheid willen bewerken, dan wordt het waarschijnlijk of wetticisme, of vrijzinnigheid.  Door wettisch te zijn stellen we ons vertrouwen in de letter van de waarheid en niet in de principes die eraan ten grondslag liggen. Niet alleen Gods genade is dan de weg naar verlossing, maar ook het  naleven van onze regels. Hoe meer regels er zijn, hoe meer we ons gerechtigd voelen anderen, die het niet met onze regels eens zijn, aan te vallen of de eenheid met hen te verbreken. Jezus gaf zijn discipelen slechts enkele regels, maar verlangde vooral gehoorzaamheid vanuit het hart  van hen. Waar bij wetticisme de relatieve leringen in Gods Woord  absoluut worden gemaakt, worden bij vrijzinnigheid de absolute waarden van Gods Woord gerelativeerd. (Bijvoorbeeld over de godheid van Christus, de verlossing door geloof in zijn dood aan het kruis en het geloof in de lichamelijke opstanding van Christus).

Een paar zaken die blokkades kunnen zijn voor eenheid in liefde: jaloezie, hoogmoed, onafhankelijkheid, verharding van het hart, bedrijvigheid, manipulatie door macht, medelijden, ‘dienen’ (om er iets voor terug te krijgen), halve waarheden, een kritische houding..

Echte eenheid, echte liefde, begint altijd vanuit een houding van nederigheid.

Misschien hebben we meer inzicht nodig in de allereerste valkuilen die de eenheid (in huwelijken, in gezinnen, in families, in kerken, in groepen, etc...) in gevaar kunnen brengen. En wellicht hebben we nog heel veel liefde van God nodig om zó vol ontferming te zijn dat de eenheid met anderen belangrijker wordt dan onze persoonlijke mening.
En zonder twijfel hebben we de krachtige werking van de Heilige Geest in ons nodig om niet voor onszelf te leven, maar voor alleen voor God..

Ik geloof dat het boekje niet meer te koop is, maar het zou de moeite waard zijn als er een herziene uitgave zou komen!

ISBN 90 6067 419 7

dagje oppasbeppe

Het afgelopen weekend was druk en gezellig, met zaterdag een familie-tuinfeest, en zondag een gezinsdag, omdat Klaas jarig was. Vandaag mag ik langzaam een beetje afkicken.
Alleen Nathan & Rhodé zijn hier nog.
Nathan gaat tegenwoordig af en toe – heel stoer – met Pake mee in de Landrover, in de autostoel voorin. Zeker weten dat er twee zijn die daar heel erg van genieten. (En ik geniet ervan dat zij genieten…). Mee in de auto is leuk, maar mee naar de dieren ‘vind ik eigenlijk niet zo leuk’, aldus Nathan. Tja, dieren rennen wel eens en maken harde geluiden..

Nou, zusje Rhodé kan er anders ook wat van, als het gaat over rennen (in de loopstoel) en harde geluiden maken.. Ze heeft pret voor tien en kraait soms zó hard dat horen en zien je vergaat.. Heerlijk, dat kleine meisje, dat steeds eigener wordt, steeds meer een origineel mensje wordt en zich bewust is van de dingen om haar heen. Grote broer Nathan is maar wat gek met d'r en slooft zich regelmatig uit om haar aan het lachen te maken. Daar hoeft hij overigens niet zo heel veel voor te doen.

Vanmorgen mocht Rhodé een fruithap, maar de kiwi met banaan viel niet zo heel erg in de smaak.
Ik ben een beetje ongehoorzaam geweest.. Ik erken het..

Ik weet best dat het helemaal niet verantwoord is om banaan met sinaasappel en liga te geven.. Dat werkt elkaar tegen qua vitamine c… Dat is onnodig zoet.. Dat zijn calorieën…
Maar ook.. dat is nostalgie van de bovenste plank!  Als meisje heb ik zo heel wat keertjes mijn jongeren broertjes en zusje een fruithap gevoerd, waarbij ik natuurlijk tussendoor de onderkant van het lepeltje schoonlikte, zoals ik mijn moeder zag doen.. En vandaag.. had ik alle ingrediënten in huis om mijn kleindochter eens heerlijk te verwennen met een o zo lekkere, en volgens mij best wel verantwoorde fruithap: een kinderbanaantje.. een halve uitgeperste sinaasappel, een half ligaatje.. Het rook nog net zo als vroeger...
En lekker dat we het vonden!

interessante link

Kijk voor interessante studies op Heartcry.

ontvangen om vrij te zijn (vervolg)

Naast leugens en zonden en demonische invloed, kan een mens ook bevrijding nodig hebben van bindingen. In de Bijbel lezen we over banden van ellende, banden van de dood, toverbanden, etc.

Even heel concreet: je kunt last hebben van banden door seksuele onreinheid. Of doordat je een verbond hebt gesloten met jezelf of met anderen, dat kracht heeft in de geestelijke wereld. Zo herinner ik me van vroeger, dat er gezegd werd: als je een sneetje maakt in je arm totdat er een druppel bloed komt en je vriend(in) doet dat ook, en je brengt dat bloed met elkaar in contact, dan sluit je een bloedverbond waarin je elkaar eeuwige vriendschap belooft.. Het leek stoer, heel interessant, maar ik heb toen nooit geweten dat zo'n verbond negatieve gevolgen kan hebben.
Maar je kunt ook een verbond sluiten door een belofte uit te spreken, als: ; Ik zal nooit meer huilen', of: 'ik sta er dus voortaan altijd alleen voor'..
Je kunt gebonden zijn door een geheim of iets wat je gedwongen werd te beloven, bijvoorbeeld om ergens over te zwijgen. Gebondenheid uit zich ook in verslavingen. Als je een heel concreet doodsverlangen hebt (gehad) of zelfs een poging tot zelfmoord hebt gedaan, en als je een abortus hebt laten verrichten, kun je gebonden zijn door banden van de dood. Verder kun je denken aan banden door labeltjes, etiketjes die jou door anderen zijn opgeplakt en waar je in bent gaan geloven.
Er zijn mensen die een gebondenheid ervaren omdat ze in hun vroege leven een tekort hebben ontvangen van erkenning en bevestiging. Ze zullen hun innerlijke pijn proberen te verdringen door erkenning te zoeken (of op te eisen) bij andere mensen.
Banden kunnen ontstaan door afgodendienst. oftewel: door iets of iemand anders dan God te aanbidden. Gebondenheid is er waar wetticisme heerst: niet de geest, maar de letter van de wet regeert. Een ander voorbeeld: banden van WZDMEWNVZ, oftewel, om met Jos Douma te spreken: met een bandje te lopen van 'Wat zouden de mensen er wel niet van zeggen'...

Binnenkort komt er een boek uit van Wilkin van der Kamp over banden.

Lees meer over vrijheid in Christus in deel 2 van mijn artikel,
zie: Download microsoft_word_b_deel.pdf

de tien gevolgen...

Pas beluisterde ik een prachtige cd: De troon van genade van Matthias Hoffman

Eén van de dingen die erg bij me binnen kwam, was dat er gezegd werd over de wet: 'We lezen zo vaak dat er staat: Ik ben de Here, uw God, o wee, dat je niet dit en dat verkeerd doet, want dan...!'
(En dan met het bekende priemende vingertje)

Hij legde het volgende uit:
In het Hebreeuws bestaat de werkwoordsvorm 'infinitief' niet.
Het spreken over 'tien geboden' klopt eigenlijk al niet, want het zijn geen 'geboden'.

Als er namelijk geschreven is: "Ik ben de Here uw God, gij zult dit wel, gij zult dat niet..", dan kun je dat beter vertalen met:

Wanneer ik de Here jouw God ben, wanneer Ik de Heer van je leven mag zijn, dan is het gevolg dat je er geen andere goden erop na houdt, dat je Mij alleen liefhebt...
Wanneer ik de Heer van je leven ben, dan maak je je geen andere voorstelling van Mij, dan te kijken naar Jezus Christus..
.. dan wil je niets liever dan mijn getuige te zijn en mijn naam te belijden..
.. dan leef je niet om te werken, maar dan werk je om te leven. Dan houdt je de dag van de opstanding des Heren in ere als de dag van bevrijding en blijdschap...
.. dan laat je je ouders tot hun recht komen als de vader en moeder die God aan je gaf.
.. dan zul je als man en vrouw elkaar liefhebben en trouw zijn in het huwelijk
.. dan ben je goede rentmeester over wat ik je toevertrouw en geen bezitter, dan zul je niet het geld, maar Mij van harte dienen
.. dan zul je in de omgang met elkaar recht en waarheid liefhebben, dan ben je betrouwbaar en respectvol in je spreken
.. dan zul je aan je naaste geven wat hem toekomt en in je hart geen afgunst toelaten.

Wauw.. wat gaaf!

En dat sluit prachtig aan bij de dagtekst van vandaag:

Wanneer iemand mij liefheeft
zal hij zich houden aan wat ik zeg,
mijn Vader zal hem liefhebben
en mijn Vader en ik zullen bij hem komen
en bij hem wonen.
Johannes 14:23

Mag Hij de Heer van jouw leven zijn?

Gefeliciteerd, want dan staan er mooie dingen te gebeuren!

Ontvangen om vrij te zijn

Gisteren was de eerste lesdag van dit schooljaar. Ik had er echt weer zin in, en het was fijn om alle (inmiddels) bekende gezichten weer te zien.

Als eindopdracht van het eerste leerjaar hadden we als opdracht dat we een artikel moesten schrijven voor een zelfgekozen doelgroep, waarin we (een aspect van) de Contextuele benadering in eigen woorden uitlegden.

Aansluitend aan mijn belangrijkste leerpunt van dat jaar koos ik voor het onderwerp: Ontvangen om vrij te zijn.

Ik vind het zelf een boeiend ontdekkingsproces, en heb niet het idee dat ik al uitgeleerd ben op dat gebied (en op vele andere terreinen).

De afsluitende woorden van het artikel:

In de contextuele hulpverlening wordt gezocht naar echt contact met de ander. Pas in een werkelijke ontmoeting met elkaar, kunnen mensen groeien in verbondenheid. En wanneer men dan heeft ingezien en geleerd op welke grond men zelf mag staan, in verantwoord omgaan met zichzelf en respect en verantwoorde zorg voor de ander, dan kan men in de vrijheid komen.

Vrij om zichzelf te mogen zijn. Vrij om – zonder angst of schuldgevoel – de keuzes te
maken die verantwoord zijn. Vrij om ervoor te kiezen dat men zijn eigen ruimte in
mag nemen, en dat men deel kan zijn in een positieve ontwikkeling van de eigen context!

En voor wie het helemaal wil lezen: Download microsoft_word_artikel_ontvangen_om_vrij_te_zijn.pdf

En omdat het artikel niet alle aspecten beslaat van waaruit ik werk, heb ik het mezelf lastig gemaakt door nog een tweede artikel te maken over de aanvullende vormen van hulpverlening om tot vrijheid te komen.

Wordt vervolgd..

Zó mooi en zó waar..

dorst

Uit: Kerkblad voor het Noorden - orgaan voor de Christelijk Gereformeerde Kerken

De kerkzaal is goed gevuld. De dominee op de kansel neemt de gemeente voor hem op. Een verscheidenheid aan leeftijd. ‘Hoe kan ik ze allemaal bereiken?’, gaat het door hem heen. Jongeren, zo snel weg met hun gedachten. Ouderen, vervuld van zorgen, of die moeite hebben om lang geconcentreerd te luisteren. En de kinderen in de kerk? Hij probeert zijn taalgebruik eenvoudig te houden. De zinnen niet te lang.

De preek zal over psalm 42 gaan. Zoals een hert smacht naar water.. Even later loopt het hert de kerk door. Tenminste, menig luisteraar ziet in gedachten het beest gaan. Smachtend naar water. Met geopende neusgaten, zijn kop heen en weer schuddend. Zijn roep klinkt schor, zijn flanken trillen. Water.. water..

Steeds droger en dieper komt het geluid uit zijn keel vandaan. Als het hert eenmaal duidelijk voor de luisteraar staat te roepen, is de overgang naar de dichter van de Psalm niet zo moeilijk meer.

Zie hem daar zitten. Smachtend naar God. Tranen lopen over zijn wangen. Want zijn ziel is diep bedroefd. De predikant merkt dat er geluisterd wordt. Zelfs kinderen komen onder de indruk van het verdriet van de dichter. Stil zitten ze bij hun vader en moeder op schoot. Hun duim veilig opgeborgen in de mond. Op hun gezicht de vraag: Hij blijft toch niet aldoor huilen, dominee?

Nee, dat is niet het geval. Vestig je hoop op God. Eens zal ik Hem weer loven. Tot slot legt de predikant de link naar Jezus’ woorden: Laat wie dorst heeft komen en drinken. Water.. gratis water.. voor iedereen. Levend water. Amen

Nog voor het orgel begint te spelen, staat hij al naast de bank. Vijf jaar zal hij geweest zijn. Rob. De derde in het gezin. Met boven zich een grotere broer en zus. Daardoor had hij geleerd om voor zichzelf op te komen. Mee te willen doen. Zijn broer gel in het haar? Hij ook. Zijn zus iets vertellen? Rob ook. Soms struikelend over zijn woorden. Zo stapt hij op de preekstoel af. Zijn vader kijkt hem na. Een oudere zuster uit de gemeente steekt har gerimpelde arm uit om hem tegen te houden. Hij ontwijkt haar. Het laatste stukje neemt hij in looppas en al struikelend klimt hij tegen de kansel op. Eenmaal boven zegt hij tegen de dominee: ‘ik wil.. wil.. ook wel water.. water hebben.’
De dominee pakt het glas en geeft het hem. Gulzig zet hij het aan de mond en drinkt. Zucht diep en geeft het glas weer terug. Dan huppelt hij onbekommerd de kerk weer door op zoek naar zijn vader.
En de dominee? Hij is meer dan voldaan. Daar zaten niet alleen hoorders onder zijn gehoor. Ook daders.

Assen – Douwe Janssen

familie baboesjka

Even voorstellen..

Familie Baboesjka.

Zelfmaakpakketjes verkrijgbaar bij Kruidvat

sons of korah in Nederland!

klik  voor meer info

vrij zijn..

Pas zei iemand tegen mij: Sinds ik echt met God bezig ben, valt het me op hoe vaak dingen naadloos op elkaar aansluiten.. Ja, dat is herkenbaar. Wanneer kinderen van God zich afstemmen op de Heilige Geest, zullen ze op het juiste moment op de juiste plaats zijn en de juiste dingen zeggen of horen..

Zo ben ik de laatste tijd erg bezig met het onderwerp: vrij zijn.
In de opleiding die ik doe leren we hoe we als mens echt onszelf kunnen zijn of worden. In het pastoraat zien we hoe mensen in de vrijheid in Christus komen door alle ballast weg te doen. In bevrijdingsgebed ervaren we hoe mensen in de vrijheid mogen komen, los van zonden, leugens, gebondenheden en invloed van satan. In gebedscoaching maken we mee hoe mensen vrij worden van trauma’s en blokkades.. Ik ben een lezing voor een vrouwenochtend aan het voorbereiden: ‘Ontvangen om vrij te zijn’..

Vandaag kreeg ik een tijdschrift in de bus. Het heet Vrij zijn. Het is de eerste uitgave van de Stichting: Geboren om vrij te zijn.
Het eerste artikel in dat blad is van Wilkin van de Kamp en heet Mens zonder geheimen. Hij laat daarin zien wat het voor gevolgen heeft als je de zonden in je leven niet opruimt.

Wie niet voor zijn zonden uitkomt:
1-  blijft leven in de macht van de leugen
2- Kent geen voorspoed
3- Leeft voortdurend in angst
4- Wordt steeds geconfronteerd met schuldgevoelens
5- Leeft onder het jul van de schaamte
6- Gaat gebukt onder gewetenswroeging
7- Is vatbaar voor de pressies
8- Valt in andere zonden
9- Ondermijnt zijn relaties
10- Zadelt de volgende generatie(s) op met de gevolgen van zijn zonde

Wow.. tien goede redenen om schoon schip te maken. Het is belangrijk om te bidden voor een liefdevolle, genaderijke omgeving, waar je open kunt zijn over je zwakheden, tekortkomingen en stommiteiten. En.. wat heerlijk om geen energie meer verloren te laten gaan omdat je steeds maar de schone schijn moet ophouden.. En hoe heerlijk is het om God en de mensen om je heen recht en open in de ogen te kunnen kijken.. En wat gaaf, als satan je aanklaagt, dat je ronduit kunt zeggen: ‘klopt, dat was fout van mij. Máar: ik heb het beleden en God heeft het weggedaan! Wat geweldig, als de muren van vijandschap zijn afgebroken en je je weer kunt verbinden met God en mensen.. En dat je ingezet mag worden in Gods koninkrijk om de vrijheid die jij ontving weer door te mogen geven aan anderen.

PS Er is binnenkort een Eva-dag over het thema: De Schone Schijn

En kijk ook eens op deze link over Conferenties van Geboren om vrij te zijn

Tussen vlucht en verlangen

Nu had ik pas een blog geschreven over 'Het gevaar van stil verzet', en - heel 'toevallig' las ik een boek over datzelfde onderwerp. Maar, dan veel uitgebreider en erg leerzaam!
Het boek Tussen vlucht en verlangen schrijft over:

Waarom vluchten we vaak voor datgene waar we zo naar verlangen: verbondenheid, intimiteit en liefde? We verbergen ons voor God, voor anderen en voor onszelf. Als kind ontwikkelden we deze afweermechanismen vanwege een onveilige omgeving. Het was onze reactie op een emotionele beschadiging, angst of schaamte. Maar wat ons toen beschermde, wordt nu een gevangenis en blokkeert ons om vervulling te ervaren en volwassen te worden.

Het boek helpt je te ontdekken welke schadelijke patronen je in je leven hebt ontwikkeld. Het gaat over de genezende kracht van gezonde relaties met God en anderen.

Thema's die behandeld worden:
Het verschil tussen 'goede' en 'slechte' contactvermijdende patronen
Waarom je aspecten van je ziel voor God verbergt terwijl Hij ze kan genezen
Hoe je zonder faalangst keuzes kunt maken
Hoe je vreugde en heelheid ervaart door gezonde verbondenheid met anderen..

Het is een absolute aanrader voor mensen die pastoraal werk verrrichten en voor hen die het bovenstaande bij zichzelf herkennen en hiermee aan het werk willen gaan.

Even nog een paar zinnetjes...

Het eerste principe over rentmeesterschap: God heeft ons allemaal rentmeester gemaakt over bepaalde dingen in ons leven waar niemand anders verantwoordelijkheid voor kan nemen..

.. een goede  rentmeester weet wat er niet onder zijn verantwoordelijkheid valt

.. als iemand die onverantwoordelijk is door een 'liefdevolle vriend' chronisch wordt beschermd, onthoudt hij hem de mogelijkheid om te leren. Zo zal hij nooit volwassen worden..

.. mensen met gezonde grenzen kunnen 'ja' zeggen tegen het goede en 'nee' tegen het verkeerde. Ze voelen zich net zo vrij om tegen iemand van wie zij houden  nee te zeggen als ja. Er kan geen sprake zijn van liefde als er geen vrijheid is. Wie ja zegt op de vragen van een ander uit angst om de ander te kwetsen, of het contact te verliezen, kan niet liefhebben..

Nogmaals: de Veenkoloniën

Ds. Jan van Petegem leefde van 1842 tot 1914.
Hij kwam uit Zeelaand en God riep hem om naar de Veenkoloniën te gaan. Hij had veel liefde voor de aan alcohol verslaafden, voor de kanslozen van de maatschappij van die tijd  en voor de mensen met verdriet en hen die geen uitweg meer zagen…

In de tijd dat Jan van Petegem hier werkzaam was, maakten de armste mensen soms wel werkdagen van 14 uur! Des te meer is het bijzonder te noemen, dat de avonden die van Petegem organiseerde in een grote evangelisatietent, soms wel duizend bezoekers telden.. Mensen waren hongerig naar het evangelie, de blijde boodschap die in een eenvoudige woorden gebracht werd..

In onze tijd lijkt het erop dat de noodzaak van een opwekking niet kleiner is dan toen.. Er zijn nog talloze mensen met verslavingsproblematiek en met depressieve klachten.. Veel mensen hebben weinig hoop meer op betere tijden.

Het is dan ook bijzonder te noemen, dat God veel mensen bij elkaar brengt met hetzelfde verlangen, om hun gaven en talenten en hun gebeden in te zetten voor dit stukje Nederland, wat in algemene termen vaak ‘taaie grond’ wordt genoemd…

Morgenavond is er een gebedsavond over dit onderwerp.
Aanvang: 20.00 uur
Adres: Buitenwoelkade 2 Veendam.
Info: tel. 0598 625924
Hartelijk welkom!                              

Zie ook: www.biddenvoordeveenkolonien.nl

uit-verkiezing?

Een boer loopt over zijn land. Plotseling ziet hij een negental jonge hondjes spartelen in de sloot. Hij bukt zich voorover en trekt vijf hondjes op het droge. Ze worden liefdevol drooggewreven en mee naar de boerderij genomen. Daar worden ze verder verzorgd.

Punt.
Dat was, zo werd me op school verteld, de leer van de uitverkiezing.

Het riep verontwaardiging bij me op. 'En die andere vier hondjes dan??'

Tja, daar had de boer geen boodschap aan. Het was niet zijn schuld dat de puppies in de sloot terecht waren gekomen. De vijf mochten heel blij en dankbaar zijn dat zij wel gered waren. Dat was genade.

Het roept nog steeds verontwaardiging bij me op.
Niet over God, want ik heb hem anders leren kennen.
Wel over de mensen die dit soort verhalen de wereld in helpen...

Het is m.i. misleiding en vergiftiging.

Waarom?
1- Je doet God er onrecht mee. Als je studie maakt in de Bijbel van de ware aard van God, dan kan Hij niet zo meedogenloos zijn. Als je kijkt naar Jezus, dan leer je de aard van God kennen. Jezus was niet gekomen om enkelen te redden, Hij wilde dat niemand verloren zou gaan! Hij was vol ontferming. Hij ging niet naar een geslecteerd groepje mensen, Hij trok juist naar de mensen toe die door anderen met de nek werden aangekeken...
No way, dat Hij als Goede Herder zou denken: "eens even kijken, er mist een schaapje.. Staat die wel op de lijst van geregistreerde potentiele hemelbewoners? nee? Jammer dan, laat maar opvreten door de roofdieren.. Ik heb het druk genoeg met mijn uitverkoren lievelingetjes om me druk te maken over zo'n verloren schaap..."

2- Het doet groot onrecht aan hen die nog niet gered zijn. Alsof ze geen kansen krijgen... Alsof ze niet eens hoeven te proberen om maar bij Hem in de buurt te komen.. Afwijzing en veroordeling is meestal wat ze juist NIET nodig hebben...

3- Het kan 'de uitverkorenen' hoogmoedig en gemakzuchtig maken. Waarom zouden zij zich druk maken? Zij zijn gered en zeker van hun hemelse toekomst.. Waarom omkijken naar die arme verlorenen? Als God zelf hun - nu eenmaal - niet heeft uitverkoren...?

Ik zei het al, ik heb een andere God leren kennen. Een God met een hart vol ontferming. Een God die niet wil dat er ook maar iemand verloren gaat, maar die ernaar verlangt om iedereen te redden..
Wat denk je, dat de schuld die Jezus betaalde aan het kruis alleen was van een deel van de mensen? Nog eens onrecht.. Hij droeg de straf voor de zonden van alle mensen..! Er is al betaald, de redding ligt voor ze klaar...! Ze hoeven het alleen maar aan te nemen..

Vanuit dat gezichtspunt wordt het verhaal ongeveer zo:

De boer ligt op zijn knieën naast de sloot en steekt zijn handen uit om alle puppies te redden. Sommigen zijn wat dwars en willen het zelf proberen.. Dan zoekt hij een plank in het weiland en steekt hen die tegemoet. Hij moedigt ze aan: 'Toe maar, klim maar op die plank, ik wil je helpen!'. Daar ziet hij een puppie die teveel verzwakt is. Zonder zich te bedenken stapt hij de vieze moddersloot in en duwt de puppie liefdevol naar de plank. Hij helpt hem erop te komen en troost en koestert de kleine hond. Hij bergt hem aan zijn hart om lekker warm te blijven.
Dan is er misschien nog éentje die eigenwijs rondzwemt en niet naar de kant wil. Hij wil niet geholpen worden. Wat? Hij kan zichzelf wel redden. De boer roept en smeekt hem te komen, maar de puppie zwemt verder en verder van hem vandaan...

De boer gaat terug naar huis.
Teder draagt hij in zijn vies geworden jas de acht geredde hondjes.
Maar...
Zijn hart huilt om die ene!

achtendertig nachten..

In de meeste zomervakanties lees ik behoorlijk wat boeken. Dat is er dit jaar niet zo van gekomen, maar het boek dat ik wel las is: Achtendertig nachten van Janne IJmker.

Grappig, dat ik het las vlak nadat ik in Anloo was geweest, op de jaarlijkse Etstoel. Heel Anloo staat dan in het teken van de Middeleeuwen. Een kop koffie is er niet te koop. Wel vlierbloesemlimonade. Patates frites zul je ook tevergeefs zoeken. Een Broodje Gebakken Zwienekont is er wel. Ben je bereid daar 3,50 voor neer te leggen, dan krijg je een papiertje waarop een bruine boterham is gelegd, en dan.. een flinke portie eh.. soort beenham met rolladekruiden. Erg lekker, en een compleet middagmaal!

Ik ben al vaker in Anloo geweest als het Etstoel was, maar het toneelstuk in De Kerk had ik nog niet eerder meegemaakt. Ditmaal bezocht ik 'de rechtszitting aangaande de defloratie van de gebrekkige dochter van X en IJ'.... en zo nog wat akkefietjes..

De termen die ik daar hoorde, las ik terug in het boek.

Maar... qua verhaal...?

Niet voor niets werd het genoemd op mijn opleiding, omdat er veel contextuele aspecten beschreven worden. Klopt. Begrippen als Loyaliteit, Destructief Recht en een Roulerende Rekening kwamen me erg bekend voor.

Terwijl ik me meer en meer bewust werd dat dit boek naar aanleiding van een waargebeurd verhaal geschreven is, besef ik hoe moeilijk ik het zou vinden als ik had geleefd in de 18e eeuw...

Maar.. een heel aangrijpend en indringend boek. Ik heb het in een dag uitgelezen!

a glimpse of eternity

Vanavond keken we met de Bijbelstudiegroep de film A glimpse of eternity. Een indrukwekkend verhaal. Een getuigenis om over na te denken en iets mee te gaan doen...

Wie weet wat het uitwerkt als jij bidt voor mensen die God niet (meer) kennen..

Wie weet maakt jouw gebed het verschil tussen leven en dood voor iemand van wie je houdt..

Aan God zal het niet liggen, Hij zegt in Jesaja 65:1,2
Ook al vraagt mijn volk niet om raad, toch sta ik klaar; ook al zoekt het mijn bescherming niet, toch laat Ik mij vinden. Zij roepen Mij niet aan en toch zeg ik: Hier ben Ik, hier ben Ik. Voortdurend steek Ik mijn volk de hand toe...

huwelijkssluiting

Waarom.. vraag ik me af..
wachtten wij destijds zo lang
met hulp inschakelen
voor ons huwelijk?

Waarom... vraag ik me af
wachten anderen zo lang
met hulp inschakelen
voor hun huwelijk?

Laat het niet zover komen:

(Ik las deze uitspraak pas, maar weet niet meer waar)

..

Mocht je denken dat je relatie gevaar loopt, maak svp niet dezelfde fout als ons...

Wacht niet tot het - eigenlijk - te laat is...

en..

Mocht je nog een tip willen?

Kijk de film Fireproof...

Zie ook: meer info

En kijk eens op De uitdaging van de liefde

Elk huwelijk kan een nieuwe uitdaging krijgen... ook het jouwe!

let's picknick!

Dat was wel even lef hebben, twintig jaar geleden...
Zomaar gaan picknicken bij de buren...

Het hád heel anders kunnen gaan..
Ze hadden kunnen schieten...

maar toch..

het resultaat was geweldig
wie had dat durven dromen?
dat wat onmogelijk leek gebeurde..
de muur viel!

...

Zou het ook werken in de kerken?

een mega-picknick bij de buren?

enne..

zouden er dan ook - onverwacht - muren omvallen?

Het is wel even durven..

Misschien gaan ze schieten..

Maar het is de moeite waard..

..

of..

7 rondjes eromheen?..

..bij God is alles mogelijk!

..

let's pray!

vol dank..

Eindelijk, na een halve week zonder Internetverbinding op mn laptoppie, ben ik weer 'online'.. Maar nu had ik mooi even de tijd om bij te komen en alle indrukken van de vorige week te laten bezinken..

Inderdaad, het was een bijzondere week.. Geweldig, wat er allemaal gebeurde.. God gaf alles wat nodig was en nog meer dan dat! De aanwezigheid van God was tastbaar! Mensen werden geraakt door de liefde van God.. En eigenlijk is het hele programma ongelooflijk soepel verlopen, zonder echte wanklanken.

Er is gezaaid in de harten van al die kinderen. Een heel aantal hoorde deze zomer voor het eerst over God. Er waren ouders die werden aangetrokken om erbij te zijn, schijnbaar 'toevallige' voorbijgangers kwamen in gesprek, God gaf openingen, herstel in contacten, er werden zaken beleden, opgeruimd...

We hadden het gevraagd en dat gebed is verhoord: Het was tot eer van God en tot zegen van de mensen!

Mijn en ons gebed is of God door wil werken in al die harten, zodat ze gered en behouden mogen worden.

Alle eer aan God!